Link został przesłany na podany adres email.

Nie powiodło nam się wysłanie linku mailem. Prosimy o sprawdzenie Państwa poczty email.

Pomoc Online

GEO5

Tree
Settings
Produkt:
Program:
Język:

Nośność

Maksymalną nośność pojedynczego pala wyznacza się z wykorzystaniem wartości oporu gruntu pod stożkiem qc dla i-tego badania metodą sondowania statycznego, wg równania:

gdzie:

Fmax, i

-

maksymalna nośność pala wyznaczona wg i-tego badania CPT

Fmax, base, i

-

maksymalny opór podstawy pala wyznaczony wg i-tego badania CPT

Fmax, shaft, i

-

maksymalny opór na pobocznicy pala wyznaczony wg i-tego badania CPT

W przypadku prowadzenia obliczęń według współczynnika bezpieczeństwa lub teorii stanów granicznych, nośność pojedynczego pala jest średnią arytmetyczną dla n obliczonych nośności:

Jeżeli analiza wykonywana jest według normy EN 1997-2, ostateczna nośność pala jest zależna od współczynników korelacyjnych ξ3 i ξ4.

Jeżeli analiza wykonywana jest według normy NEN 6743, to podejście dla większej liczby badan CPT jest inne i wynika bezpośrednio z normy NEN 6743 (pkt 5.3.2.2).

Maksymalny opór podstawy pala  Fmax, base wyznaczany jest wg wzoru:

gdzie:

Abase

-

pole powierzchni podstawy pala

pmax, base

-

maksymalne parcie pod stopą pala wg badań CPT

Maksymalny opór na pobocznicy pala  Fmax, shaft  wyraża wzór:

gdzie:

Op

-

powierzchnia pobocznicy pala w gruncie nośnym

pmax, shaft

-

maksymalna siła oddziałująca na pobocznicę (tarcie) wg badań CPT

ΔL

-

długość pala; długość, w której aktywowane jest tarcie na pobocznicy lub długość poszerzonej podstawy

z

-

wymiar pionowy wzdłuż osi pala

Obliczenia maksymalnego oporu podstawy pala pmax, base oraz maksymalnej siły działającej wzdłuż pobocznicy pmax, shaft wykonywane są według metody wybranej w zakładce "Pale CPT".