Program:
Język:

Obciążenie liniowe - czynne parcie gruntu

Pionowe, nieskończenie długie obciążenie liniowe f działające na powierzchnie gruntu równolegle do konstrukcji prowadzi do trójkątnego przyrostu czynnego parcia gruntu na konstrukcję w danym odcinku h - patrz rysunek:

Wykres przyrostu czynnego parcia gruntu na skutek pionowego obciążenia liniowego  działającego na powierzchnię gruntu

Działanie obciążenia liniowego wyznaczane jest w taki sposób, że dwie linie kreślone są od punktu przyłożenia następujących kątów φoraz ϑa (odpowiadające maksymalnej powierzchni poślizgu) z:

gdzie:

φ

-

kąt wewnętrznego tarcia gruntu

ε

-

kąt uzyskany z następujących wzorów

gdzie:

β

-

nachylenie zbocza

φ

-

kąt wewnętrznego tarcia gruntu

δ

-

kąt tarcia konstrukcja - grunt

α

-

nachylenie tylnej ściany konstrukcji

c

-

spójność gruntu

γ

-

ciężar jednostkowy gruntu

h

-

przyjęta głębokość

Dla gruntu niejednorodnego i nachylenia powierzchni gruntu β mniejszej niż kąt wewnętrznego tarcia gruntu φ, wartość kąta ε wyznaczana jest z:

gdzie:

β

-

nachylenie zbocza

φ

-

kąt wewnętrznego tarcia gruntu

δ

-

kąt tarcia konstrukcja - grunt

α

-

nachylenie tylnej ściany konstrukcji

Wypadkowa przyrostu czynnego parcia gruntu na skutek obciążenia liniowego f wynika z:

gdzie:

ϑa

-

kąt maksymalnej płaszczyzny poślizgu

φ

-

kąt wewnętrznego tarcia gruntu

δ

-

kąt tarcia konstrukcja - grunt

f

-

wielkość obciążenia liniowego

Dla gruntów niejednorodnych program postępuje w następujący sposób.

Wypróbuj GEO5. Bezpłatnie.