Link został przesłany na podany adres email.

Nie powiodło nam się wysłanie linku mailem. Prosimy o sprawdzenie Państwa poczty email.

Pomoc Online

GEO5

Tree
Settings
Produkt:
Program:
Język:

Obciążenie pasmowe - czynne parcie gruntu

Dla pionowego obciążenia pasmowego fa działającego równolegle do konstrukcji na powierzchnię gruntu wzdłuż nieskończenie długiego pasa, zakłada się trapezowy przyrost czynnego parcia gruntu zastosowanego na konstrukcję w danym odcinku hf  - patrz rysunek.

Wykres przyrostu czynnego parcia gruntu na skutek obciążenia pasmowego fa

Odcinek ten wyznaczany jest w miejscu przecięcia konstrukcji i linii nakreślonej od punktów krawędzi obciążenia pasmowego posiadającego zbocza związane z kątami φ i ϑa. Kąt ϑa odpowiadający maksymalnej powierzchni poślizgu wynika z:

Wzór ten został szczegółowo opisany w rozdziale "Czynne parcie gruntuobciążenie liniowe".

Zmiana przyrostu parcia jest trapezowa; im większa intensywność Δσfs jest stosowana na górnym końcu, tym mniejsza intensywność Δσfi na dolnym końcu. Te dwa przyrosty są wyznaczane z:

gdzie:

fa

-

wielkość obciążenia pasmowego

b

-

szerokość obciążenia pasmowego działającego normalnie do konstrukcji

hf

-

kąt maksymalnej powierzchni poślizgu

gdzie:

ϑa

-

kąt maksymalnej powierzchni poślizgu

φ

-

kąt wewnętrznego tarcia gruntu

δ

-

kąt tarcia konstrukcja - grunt

Wynikowy przyrost czynnego parcia gruntu na skutek obciążenia pasmowego  fa wyznaczany jest z:

gdzie:

ϑa

-

kąt maksymalnej powierzchni poślizgu

φ

-

kąt wewnętrznego tarcia gruntu

δ

-

kąt tarcia konstrukcja - grunt

fa

-

wielkość obciążenia pasmowego

b

-

szerokość obciążenia pasmowego

Dla gruntów niejednorodnych program postępuje w następujący sposób.