Link został przesłany na podany adres email.

Nie powiodło nam się wysłanie linku mailem. Prosimy o sprawdzenie Państwa poczty email.

Pomoc Online

GEO5

Tree
Settings
Produkt:
Program:
Język:

Łamana powierzchnia poślizgu

Rozwiązanie zagadnienia stateczności zbocza z zastosowaniem łamanej (wielokątnej) powierzchni poślizgu bazuje na określeniu stanu granicznego sił oddziałujących na masyw gruntowy powyżej powierzchni poślizgu. W celu wyznaczenia tych sił masyw gruntowy powyżej powierzchni poślizgu dzielony jest na bloki płaszczyznami podziału. Standardowo, powierzchnie te są przyjmowane jako pionowe, są jednak wyjątki, np. w metodzie Sarmy stosowane są zwykle powierzchnie ukośne.

Schemat statyczny

Na rysunku przedstawiono siły oddziałujące na poszczególne bloki masywu gruntowego. Jeśli obszar ponad powierzchnią poślizgu podzielony jest na bloki, wówczas w celu wyznaczenia niewiadomych mamy: n sił normalnych Ni oddziałujących na poszczególne bloki i odpowiadające im n sił tnących Tin-1 sił normalnych pomiędzy blokami Ei oraz odpowiadające im n-1 sił tnących Xn-1 wartości zi reprezentujących punkty przyłożenia sił Ei, n wartości li reprezentujących punkty przyłożenia sił Ni oraz jedną wartosć współczynnika bezpieczeństwa SF. W niektórych metodach siły Xi mogą byc zastąpione wartościami nachylenia sił Ei.

Następujący układ równań wykorzystywany jest do rozwiązania warunku równowagi: n poziomych i n pionowych równań dla poszczególnych bloków, n równań równowagi momentów dla poszczególnych bloków oraz n związków pomiędzy siłami Ni i Ti powstającymi na blokach według teorii Mohra-Coulomba. Łącznie do rozwiązania jest 4n równań dla 6n-2 niewiadomych. Wynika z tego, że 2n-2 niewiadomych należy wybrać a priori. Poszczególne metody paskowe różnią się między sobą metodą wyboru tych wartości.

Najczęściej wybierane są miejsca lokalizacji przyłożenia poszczególnych sił między blokami lub ich nachylenia. Rozwiązanie zagadnienia równowagi przebiega w sposób iteracyjny, gdzie wybrane wartości muszą pozwolić na spełnienie warunków równowagi, a otrzymane rozwiązanie musi być dopuszczalne kinematycznie.

Program pozwala na zastosowanie jednej z następujących metod:

  • Sarma
  • Spencer
  • Janbu
  • Morgenstern-Price
  • Shahunyants
  • metoda ITF

W trakcie optymalizacji łamanej (wielokątnej) powierzchni poślizgu poszukiwana jest najbardziej krytyczna powierzchnia (najniższy współczynnik bezpieczeństwa).