Link został przesłany na podany adres email.

Nie powiodło nam się wysłanie linku mailem. Prosimy o sprawdzenie Państwa poczty email.

Pomoc Online

GEO5

Tree
Settings
Produkt:
Program:
Język:

Stateczność wewnętrzna gabionu

Wewnętrzna stateczność konstrukcji z gabionów analizowana jest za pomocą:

  • teorii stanów granicznych
  • współczynnika bezpieczeństwa

Analiza łączeń pomiędzy poszczególnymi blokami jest przeprowadzana w oknie dialogowym „Wymiarowanie”. Konstrukcja ponad blokiem jest obciążana parciem czynnym, a odpowiednie siły wyznaczane są w ten sam sposób, co analiza całej ściany. W analizie stosuje się luźne wypełnienie - nie ręcznie nakładane wypełnienie skalne - ale jego efekt można symulować za pomocą bardzo wysokiego kąta tarcia wewnętrznego. Istnieje możliwość założenia, że po upływie pewnego czasu na skutek działania wypełnienia kruszywem naprężenie w siatkach spada. Poszczególne przekroje ściany gabionu sprawdzane są ze względu na maksymalne naprężenie normalne i ścinające. Za pomocą tych zmiennych istnieje możliwość zmodyfikowania zbocza lica konstrukcji poprzez utworzenie tarasów lub zwiększenie zbocza lica ściany α.

Założenie obciążenia przyłożonego do podstawy bloku przedstawiono schematycznie na następującym rysunku:

Obciążenie u podstawy bloku

Normalne naprężenie w środku podstawy bloku wyznaczane jest z:

gdzie:

N

-

normalna wypadkowa obciążenia działającego na podstawę bloku

B

-

szerokość górnego bloku

e

-

mimośrodowość

M

-

moment działający na podstawę bloku

h

-

wysokość podstawy bloku

γ

-

ciężar jednostkowy materiału podstawy bloku

α

-

nachylenie gabionów

Parcie działające na ścianę dolnego bloku wyznaczane jest jako zwiększone parcie czynne:

gdzie:

φd

-

kąt obliczeniowy wewnętrznego tarcia materiału dolnego bloku

cd

-

spójność obliczeniowa materiału dolnego bloku

γ

-

ciężar jednostkowy materiału dolnego bloku

h

-

wysokość dolnego bloku

B

-

szerokość górnego bloku

α

-

nachylenie gabionu

T

-

średnia wartość parcia działającego na lico dolnego bloku

σ

-

maksymalne normalne naprężenie działające na dolny blok

Szerokości siatek dolnego bloku na jeden metr bieżący ściany gabionu wynosi:

gdzie:

Dupp

-

szerokość górnej siatki pomiędzy blokami obciążonymi siłami rozciągającymi

Dtotal

-

ogólna szerokość siatek obciążonych siłami ściskającymi T

v

-

odstępy pomiędzy pionowymi siatkami

h

-

wysokość dolnego bloku

Program pozwala na analizę gabionów z prostą i podwójną siatką umieszczoną pomiędzy blokami. Dla podwójnych siatek, wprowadzone naprężenie rozciągające siatki (okno dialogowe „Edycja materiału”) powinno być dwukrotnie większe od wartości przyjętej dla prostych siatek.

Geometria gabionów