Program:
Język:

Teoria klasyczna

Analiza konwergencji wyrobiska i obliczenie maksymalnego osiadania w jednorodnej bryle są identyczne dla wszystkich teorii klasycznych. Natomiast, analizy niecki osiadania różnią się w zależności od przyjętej teorii (Peck, Fazekas, Limanov).

Podczas obliczania osiadania program najpierw wyznacza obciążenie promieniowe kolistego wyrobiska, jako:

gdzie:

σz

-

naprężenie geostatyczne w środku wyrobiska

Kr

-

współczynnika ciśnienia spoczynkowego gruntu spoistego

Deformacje stropu ua i dna ub wyrobiska wynikają z:

gdzie:

Z

-

głębokość środka wyrobiska

r

-

promień wyrobiska

E

-

moduł sprężystości skały/gruntu w pobliżu wyrobiska

ν

-

współczynnik Poisson'a skały/gruntu w pobliżu wyrobiska

Maksymalne osiadanie terenu i długość niecki osiadania są wyznaczane w następujący sposób:

gdzie:

Z

-

głębokość środka wyrobiska

r

-

promień wyrobiska

E

-

moduł sprężystości skały/gruntu w pobliżu wyrobiska

ν

-

współczynnik Poisson'a skały/gruntu w pobliżu wyrobiska

Kiedy wymaga się przemieszczenia stropu tunelu, wówczas maksymalne osiadanie wyznaczane jest następującym wyrażeniem: 

gdzie:

Z

-

głębokość środka wyrobiska

r

-

promień wyrobiska

ua

-

przemieszczenie stropu tunelu

ν

-

współczynnik Poisson'a skały/gruntu w pobliżu wyrobiska

Wypróbuj GEO5. Bezpłatnie.